Aanpassingsvermogen

Ik vermag me aan te passen

mijn vermogen te vergaren

mezelf een beetje te sparen

loop ik met jou in jouw pas

tesaam nog ver te gaan

mag ik met jou sparren

draag ik jouw ring

vermeng ik mij met jij

passen wij genoegzaam.

 

© Greta Lugtmeier

Geplaatst in dichtopdracht, Gedichten, Verwondering | Een reactie plaatsen

Quarlis Quaker

Quarlis Quaker at zijn mealoates

coûte que coûte des morgensvroeg

in alle stilte als zijn vrouwlief

de quilt nog tot de oren droeg

en steevast naast zijn bordje

lag het ware godsgerief.

 

Want Quarlis Quaker moet je weten

was een heuse quakerboer.

Met zijn quakerhoed  en quakerkoets

met daarvoor weer zijn quakerpaard,

leefde hij als in vroeger tijden,

lekker langzaam en bedaard.

 

Zijn lieve vrouw Querien,

zat overdag haar vingertoppen blauw te quilten

want met Gods genade verwachtte zij nog te moeten queuen

als er kinders kwamen, minstens tien!

Dus flux de stof gequadrilleerd

en niet zitten simmen of queruleren

daar was het werk niet mee gedaan!

 

Van al dat naaien waren er zo quiltjes, ja t is echt

maar om tot baren te geraken moet meer gebeuren dan een gebedje opgezegd.

 

© Greta Lugtmeier

Geplaatst in Gedichten, komisch | 3 reacties

Grootmoederstijd

Op de drempel van het kleine huis

speelt goedertierenheid haar

vernederend spel.

Verbannen uit het straatbeeld

gelaten wachtend op

de onvermijdelijke dood.

 

Zeden en moraal,

beknelde vrijheid vormen de

oorsprong van creatie.

Groei en hoop bezwangeren

de lucht, vibrerende machines

grijpen de macht.

 

Ik laat me leiden naar

de tijd waar tijd leek stil te staan.

In gedachten verlicht

met beide benen in de klei,

zo ben ik en wilde ik altijd zijn:

vertraagd element in een bruisend geheel.

 

 © Greta Lugtmeier

Geplaatst in Gedichten | Een reactie plaatsen